Waarom we Hinto bouwden

Zolang mensen al dingen maken, leveren ze er een manier bij om ze te begrijpen. Handleidingen hielpen je op weg, lieten je vooruitgang boeken en hielpen je verder als je vastliep. Ze werden één keer geschreven, omdat producten zelden veranderden. Die eenrichtingsdeur dwong tot helderheid.

Software brak dat ritme. Cd's werden updates over-the-air. Wekelijkse releases werden dagelijks. We leerden sneller te leveren, maar onze woorden hielden geen gelijke tred. Hoe groter het team, hoe moeilijker het werd om te weten wat er daadwerkelijk was uitgebracht. De “handleiding” schoof naar het einde, in handen van wie nog een minuutje over had. Het was saai. Het was reactief. Het was altijd te laat.

AI versnelde alles opnieuw, maar documentatie bleef traag. Gebruikers stelden simpele vragen en vonden lege zoekresultaten. Support sprong bij. Zelfs het slimste model kan niet helpen zonder volledige context. Geen context erin, geen bruikbare antwoorden eruit.

We hebben dit gevoeld bij elk product dat we door de jaren heen samen bouwden en uitbrachten. De kennis leefde in demo's, calls en schermopnames. De kennisbasis-documentatie liep achter.

Hinto is ons antwoord. De kennis zit bij de mensen die het werk doen, en die gaan die nooit uittypen. Dus vragen we hen om het te laten zien. Een doorloop, een proces, een trainingssessie. Hinto leest de opname en schrijft op wat het werk heeft opgeleverd.

Die kennis heeft nu drie lezers. De persoon die het antwoord nodig heeft, de zoekmachine die het indexeert, en de agent die ernaar moet handelen. Geen van hen kan werken met een opname die niemand heeft uitgeschreven.